کدام سیارات برای زندگی بهتر از زمین هستند؟

تحقیقات جدید نشان می دهد که ابرقاره های بیگانه که سرشار از هیدروژن یا هلیوم هستند ممکن است حتی از سیاره خودمان قابل سکونت تر باشند.

به گزارش دیلی میل، محققان می گویند سیارات فراخورشیدی صخره ای با اتمسفر تحت سلطه هیدروژن و هلیوم، سطوح آنقدر گرم هستند که آب مایع را بپذیرند.

آب مایع برای زندگی مفید است، بنابراین چنین سیاراتی می توانند شرایط قابل سکونت و زیستگاه های عجیب و غریب را برای شاید تا 8 میلیارد سال فراهم کنند. مطالعه جدید توسط محققان دانشگاه زوریخ در سوئیس منتشر شد و امروز (دوشنبه) در مجله Nature Astronomy منتشر شد.

آنها می گویند که این سیارات احتمالاً شباهت کمی به سیاره ما دارند و ممکن است میزبان موجودات زنده با فشار بسیار بالا باشند.

نویسندگان می گویند: «زندگی روی این سیاره که در این کتاب توضیح داده شده است، بسیار متفاوت از حیات روی زمین است. فشار سطحی در نتایج ما حدود 100 تا 1000 بار (واحد) است که میزان فشار روی کف اقیانوس است.

میلیاردها سال پیش، کیهان اولیه تنها حاوی گازهای هیدروژن و هلیوم بود که به آسانی در اجزای سیاره اطراف ستارگان جوان مانند خورشید ما وجود داشت. بنابراین، تمام سیارات جوی ایجاد می کنند که در آن این دو عنصر غالب هستند، از جمله زمین.

راویت هلد، نویسنده این مطالعه در دانشگاه زوریخ می‌گوید: «زمانی که این سیاره برای اولین بار از گاز و غبار فضایی شکل گرفت، جوی از هیدروژن و هلیوم را جمع کرد. – به اصطلاح جو اولیه.

با این حال، سیارات سنگی، از جمله زمین، این جو اولیه را در طول توسعه خود به نفع عناصر سنگین تر مانند اکسیژن و نیتروژن از دست دادند. سایر سیارات پرجرم تر می توانند اتمسفرهای اولیه بسیار بزرگتری را جمع کنند که در برخی موارد می توانند به طور نامحدود حفظ شوند.

  جنگ مجازی طارمی و تست!

هلد می گوید: «چنین جوهای اولیه عظیم می توانند اثر گلخانه ای ایجاد کنند. بسیار شبیه جو زمینی امروزی. بنابراین ما می خواستیم بدانیم که آیا این جوها می توانند به ایجاد شرایط لازم برای آب مایع کمک کنند یا خیر.

برای این مطالعه، این تیم تقریباً 5000 سیاره فراخورشیدی را مدل‌سازی کردند، برخی از آنها محدود به ستاره‌های خود و برخی دیگر شناور بودند و تکامل آنها را در طول میلیاردها سال شبیه‌سازی کردند.

محققان نه تنها خواص اتمسفر سیارات، بلکه شدت ستارگان مربوطه و همچنین گرمای داخلی سیارات تابش شده به بیرون را در نظر می گیرند. در حالی که روی زمین است، این گرما تنها نقش کوچکی در شرایط سطح ایفا می کند، اما ممکن است در سیاراتی با اتمسفر اولیه بزرگتر نقش بیشتری داشته باشد.

نتایج نشان می دهد که بسته به جرم سیاره و فاصله از ستاره آن، این سیارات می توانند یک محیط سطح متوسط ​​را تا 8 میلیارد سال حفظ کنند. مشروط بر اینکه جو به اندازه کافی متراکم باشد. بین 100 تا 1000 برابر ضخیم تر از زمین است.

ماریت مول لوس، دانشجوی دکترا و نویسنده اصلی این مطالعه گفت: «آنچه ما دریافتیم این بود که در بسیاری از موارد جوهای اولیه به دلیل تابش شدید ستارگان، به ویژه در سیارات نزدیک به ستاره آنها، از بین می رفتند.

اما در مواردی که جو باقی می ماند می توان شرایط مناسبی برای آب مایع ایجاد کرد. شاید مهم‌تر از همه، نتایج ما نشان می‌دهد که این شرایط می‌توانند برای دوره‌های زمانی بسیار طولانی مانند ده‌ها میلیارد سال دوام داشته باشند.»

  بیشترین رشد شاخص به دست آمده است!

محققان می گویند ابزارهایی مانند تلسکوپ فضایی جیمز وب که در حال حاضر در فضا است و تلسکوپ فوق العاده بزرگ (ELT) که در حال توسعه است، باید اطلاعات بیشتری در مورد نشانگرهای زیستی در جو سیارات فراخورشیدی به ما بدهد.

منبع: همشهری آنلاین

دیدگاهتان را بنویسید