چرا مغز زودتر بوهای بد را پردازش می کند؟

فرادید| توانایی تشخیص و پاسخ به بوهای تهدیدآمیز پیش نیاز بقای ما و سایر پستانداران است. محققان موسسه کارولینسکا در سوئد با استفاده از یک تکنیک جدید توانستند آنچه را که در مغز زمانی که سیستم عصبی مرکزی بوها را به عنوان یک خطر تشخیص می دهد، اتفاق می افتد، مطالعه کنند. این مطالعه نشان می دهد که بوهای منفی و بد زودتر از بوهای مثبت و خوب پردازش می شوند و باعث واکنش اجتناب فیزیکی در بدن می شوند.

به گزارش فرادید; اندام بویایی حدود پنج درصد از مغز انسان را اشغال می کند که به ما اجازه می دهد بین میلیون ها بو مختلف تمایز قائل شویم. بسیاری از این بوها، مانند مواد شیمیایی و غذاهای فاسد، سلامتی و بقای ما را تهدید می کند. سیگنال های بویایی در عرض 100 تا 150 میلی ثانیه پس از استنشاق از طریق بینی به مغز می رسد.

واکنش انسان برای اجتناب از بوهای مرتبط با خطرات یک فرآیند شناختی آگاهانه در نظر گرفته می شود، اما این مطالعه برای اولین بار نشان می دهد که ناخودآگاه و بسیار سریع است.

بقای همه موجودات زنده به توانایی آنها در اجتناب از خطر و جستجوی پاداش بستگی دارد. در انسان، حس بویایی برای تشخیص و پاسخ به محرک های بالقوه مضر بسیار مهم است.

حس بویایی سریع ترین سیستم هشدار دهنده در بدن ماست

مدت هاست که این که چگونه مکانیسم های عصبی در تبدیل بوها به رفتار اجتنابی در انسان نقش ایفا می کنند، یک معما بوده است. یکی از دلایل این امر فقدان روش های غیر تهاجمی برای اندازه گیری سیگنال های لامپ بویایی است.

  فیلم "قهرمان"; شما از وجود داستان های ناگفته آگاه هستید!

محققان اکنون روشی را توسعه داده‌اند که برای اولین بار امکان اندازه‌گیری سیگنال‌های لامپ‌های بویایی انسان را می‌دهد که بوها را پردازش می‌کنند و به نوبه خود می‌توانند سیگنال‌ها را به بخش‌هایی از مغز که حرکت و رفتار گریزان را کنترل می‌کنند، منتقل کنند.

نتایج بر اساس سه آزمایش است که در آن از شرکت کنندگان خواسته شد تا تجربه شش بو مختلف، برخی مثبت و برخی دیگر منفی را ارزیابی کنند، در حالی که فعالیت الکتروفیزیولوژیکی پیاز بویایی در پاسخ به هر بو اندازه گیری شد.

واضح بود که لامپ های بویایی به طور خاص و سریع به بوهای منفی واکنش نشان می دهند و سیگنال مستقیمی را برای حدود 300 میلی ثانیه به قشر حرکتی می فرستند. این سیگنال باعث می شود که فرد ناخودآگاه کنار بکشد و از منبع بو دور شود.

نتایج نشان می دهد که حس بویایی ما برای توانایی ما در تشخیص خطراتی که ما را تهدید می کند مهم است و بیشتر این توانایی ناخودآگاه ما برای پاسخ به خطری است که حواس بینایی و شنوایی ما ایجاد می کند.

ساختار پیچیده سیستم بویایی

حس بویایی سریع ترین سیستم هشدار دهنده در بدن ماست

بو از پشت بینی شروع می شود، جایی که میلیون ها نورون حسی در یک نوار بافتی به نام اپیتلیوم بویایی قرار دارند. نوک این سلول ها حاوی پروتئین هایی به نام گیرنده است که مولکول های بو را به یکدیگر متصل می کند. گیرنده ها مانند قفل هستند و کلید باز کردن آنها مولکول های بو هستند که در گذشته شناور هستند.

انسان حدود 450 نوع مختلف گیرنده بویایی دارد. (در مقایسه، سگ ها تقریبا دو برابر بزرگتر هستند.) هر گیرنده می تواند توسط مولکول های بو مختلف فعال شود، و هر مولکول بو می تواند چندین نوع گیرنده مختلف را فعال کند. با این حال، نیروهایی که به گیرنده‌ها و مولکول‌های بو متصل می‌شوند، می‌توانند از نظر قدرت بسیار متفاوت باشند.

  یک تراکتور به دنبال طلسم شدن مقابل پرسپولیس است

قفلی را در نظر بگیرید که می توان آن را با 10 کلید مختلف باز کرد. هر دو کلید کاملا راحت هستند و به راحتی در را باز می کنند. هشت کلید دیگر به خوبی جا نمی شوند و برای باز کردن در به تکان دادن بیشتری نیاز است.

پیچیدگی گیرنده ها و تعامل آنها با مولکول های بو چیزی است که به ما امکان می دهد طیف وسیعی از بوها را تشخیص دهیم. و آنچه ما به عنوان یک بو فکر می کنیم در واقع ترکیبی از مولکول های بو است که روی گیرنده های مختلف عمل می کنند و یک کد عصبی پیچیده ایجاد می کنند که می توانیم آن را به عنوان رایحه گل رز یا علف تازه بریده شده تشخیص دهیم.
حس بویایی سریع ترین سیستم هشدار دهنده در بدن ماست
این کد عصبی با نورون های حسی در بینی شروع می شود. هنگامی که یک مولکول بو به یک گیرنده متصل می شود، یک سیگنال الکتریکی را می فرستد که از نورون های حسی به پیاز بویایی، ساختاری در پایه مغز جلویی که سیگنال را برای پردازش بیشتر به مناطق دیگر مغز منتقل می کند، ارسال می کند.

یکی از این نواحی قشر پیریفورم است، مجموعه‌ای از نورون‌های واقع در پشت پیاز بویایی که برای تشخیص بوها کار می‌کنند. اطلاعات بویایی به تالاموس نیز می رسد، ساختاری که به عنوان ایستگاه رله برای تمام اطلاعات حسی وارد شده به مغز عمل می کند. تالاموس مقداری از این اطلاعات بو را به قشر اوربیتوفرونتال منتقل می کند، جایی که می تواند با اطلاعات چشایی ادغام شود. آنچه ما اغلب به حس چشایی نسبت می دهیم در واقع نتیجه این یکپارچگی حسی است.

  دست از گرفتن نفت سوریه بردارید - لغو فوری و کامل تحریم ها علیه سوریه

سیستم بویایی هنگام ارزیابی غذاها و نوشیدنی هایی که مصرف می کنیم مهم است. این ترکیب بو و طعم توضیح می دهد که چرا غذاها خنک نمی شوند.

احتمالاً تجربه کرده اید که یک عطر می تواند احساسات و حتی خاطرات خاصی را در ذهن شما تداعی کند، مانند زمانی که یک عطر ادکلن در یک فروشگاه بزرگ شما را به یاد عموی محبوبتان می اندازد که همان رایحه را می پوشد. این به این دلیل است که تالاموس اطلاعات بویایی را به هیپوکامپ و آمیگدال، نواحی کلیدی مغز که در یادگیری و حافظه نقش دارند، می فرستد.

منبع: ScienceDaily

دیدگاهتان را بنویسید