چرا باید تاریخ تمدن ویل دورانت را بخوانیم؟!

415167 337 خبر مرکزی

محمود فاضلی| ویلدوران نویسنده و مورخ مشهور در 5 نوامبر 1885 در ماساچوست آمریکا به دنیا آمد. مهم ترین اثر دورانت، تاریخ تمدن است که در یازده جلد منتشر شده است.

از دیگر کتاب های او می توان به شرق، گهواره زمین، یونان باستان، سزار و مسیح، عصر ایمان، رنسانس، اصلاحات، آغاز عصر خرد، عصر لویی چهاردهم، عصر ولتر، روسو و انقلاب و عصر ناپلئون. با اینکه می خواست کشیش شود، بیشتر علوم را در دانشگاه خواند، از زیست شناسی گرفته تا آموزش.

دورانت برای «ارضای کنجکاوی» به تاریخ روی آورد و در دوران استادی خود در دانشگاه کالیفرنیا کتابی به نام «تاریخ فلسفه» نوشت که مورد تحسین متفکران و منتقدان قرار گرفت. سپس دورانت تصمیم گرفت تا تاریخ تمدن جهانی را بنویسد. او کار پژوهشی خود را در فلسفه آغاز کرد و با تاریخ به پایان رساند.

دورانت پس از فارغ التحصیلی مدرک خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. سپس در کالج سیاتل هال به تدریس لاتین، فرانسه و انگلیسی می پردازد. در سال 1912 به اروپا سفر کرد و در سال 1913 در دانشگاه کلمبیا به تحصیل در رشته زیست شناسی و فلسفه پرداخت.

او به هر گوشه از جهان سفر می کند تا هر قسمت از کتاب را بنویسد. از مصر و ایران گرفته تا سیبری و ژاپن. هدف او نوشتن جلد اول تاریخ تمدن با عنوان شرق، مهد تمدن بود. پس از انتشار جلد اول، سفرهای خود را به کشورهای مختلف جهان آغاز کرد که 50 سال به طول انجامید.

سرانجام در سال 1354 نگارش تمام سی جلد کتاب و همچنین سفرهای خود را به پایان رساند. او در این کتاب با استفاده از آثار مورخان دیگر، از هرودوت تا آرنولد تواینبی، که از آغاز تاریخ بشر می زیسته اند، موفق به ایجاد مکتب جدیدی در تاریخ نگاری شد.

  «پانته آ بهرام» و «سیوش طهمورث» شریک شدند

او بر خلاف سایر مورخان که تنها تمرکزشان بر وقایع تاریخی و سیر تمدن بشری بوده است، بر عواملی که تمدن را در طول تاریخ شکل داده است، می پردازد. دورانت گفت: تمدن رودخانه ای است با دو ساحل، اما بیشتر مورخان فقط بر خود رودخانه تمرکز می کنند.

این نقل به این نکته اشاره دارد که مورخان در طول تاریخ در بیشتر موارد به رودخانه هایی که معمولاً متلاطم و متلاطم بوده و امکان تعبیر و تفسیر صحیح را نمی دهند، بیشترین توجه را داشته اند. در مقابل، او دیدگاه دیگری ارائه می دهد که بر اساس آن، پیرامون تاریخ و تمدن (سواحل) می تواند به اندازه خود متن تاریخ مهم باشد. به گفته وی تمامی افرادی که در طول تاریخ خانه و مجسمه ساخته اند یا شعر سروده اند نیز در شکل گیری تمدن نقش داشته اند.

او تاکید کرد که بدون همسرش، آریل نمی توانست کتابی درباره تاریخ تمدن خود بنویسد که نگارش آن نیم قرن طول کشید.

دورانت مطالب کتاب آریل را دیکته کرد. این زوج به قدری صمیمی بودند که در سال 1981، پس از اینکه دورانت به بیمارستان منتقل شد، آریل از دکتر شنید که شوهرش شانس کمی برای زنده ماندن دارد و تا زمان مرگ از خوردن دست کشید. زمانی که دورانت شنید که آریل مرده و آن دو به مدت یک روز در کنار هم دفن شدند، قلب دورانت از حرکت ایستاد. آریل سیزده سال از دورانت کوچکتر بود و در گذشته شاگرد او بوده است.

متفکر تاریخ تمدن، تاریخ تمدن را از منظری تحلیلی بررسی می کند. این مجموعه توسط مترجمان فارسی چون «احمد بطحایی»، «احمد آرام» و «ع.پاشایی» ترجمه شده است.از دیگر آثار این نویسنده می توان به «تاریخ ادبیات انگلیسی» از سال 1904، «تاریخ فلسفه» از سال 1926 و « تصاویر زندگی» که به کمک همسرش نوشته است و پیش از نوشتن «تاریخ تمدن» نویسنده کتاب «اصول حکمت و مسائل اجتماعی دوران معاصر» بوده است.

  هشدار مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده در مورد آبله میمون

دورانت از دوران کودکی به سوسیالیسم به عنوان راهی که می تواند به برابری مردم در طول زندگی و رفاه آنها منجر شود علاقه مند بود. و کار نویسنده آغاز می شود.

مردم نام دورانت را که بالاترین جایزه آزادی را از آن خود کرده است، نه تنها در خیابان های شهرها، مدارس و کالج ها، بلکه چندین شهر، روزنامه و حتی هتل را به یاد او نام برده اند. در سال 1948 به ترکیه، عراق و ایران سفر کرد.

سخنرانی های وایلدیورانت درباره ادبیات ایران در دهه 1950 در دانشگاه کلمبیا، ادبیات ایران را به جهان معرفی کرد. او این بیت حافظ را یک جلسه کامل تفسیر کرده بود: «عبد و بنده من که از هر بند و بند زیر چرخ آبی آزادم».

دورانت درباره فردوسی گفت: در میهن پرستی دوبله فردوسی متولد نمی شود و از این نظر ایران کشوری بی نظیر در جهان است. دورانت در کتاب «درس های تاریخ» که در سال های آخر عمرش نوشته است، می گوید: «تاریخ ملت ها را باید بر اساس پدیده های جدید علمی نوشت.

دورانت 96 ساله بود و سرانجام در 7 نوامبر 1981 درگذشت. از دیگر کتاب‌های او می‌توان به متفکران معاصر آمریکایی، تاریخ فلسفه، زندگی و باورهای متفکران بزرگ، کاخ‌های فلسفه، و تفسیرهای زندگی اشاره کرد.

دیدگاهتان را بنویسید