“پروانه با یک بال” کهکشان!

گزارشی در روز سه‌شنبه (۷ دسامبر) منتشر شد که نشان می‌دهد ستاره‌شناسان از تلسکوپ جمینی ساوث مستقر در شیلی برای رصد یک جرم درخشان باورنکردنی در کهکشان که بسیار شبیه به پروانه است، استفاده می‌کنند. بال های بزرگی دارد. تصویر منتشر شده از این شی نورانی به گونه ای است که باعث می شود بیننده پروانه ای آماده پرواز به فضا باشد.

با توجه به Phys. این جسم شگفت انگیز جریانی از گاز است که به سحابی مادون قرمز آفتاب پرست معروف است زیرا در برخی از طول موج های فروسرخ می درخشد، اگرچه می توان آن را در نور مرئی مانند این مشاهده کرد.

منبع اصلی سحابی در هسته این سحابی بازتابنده و در مرکز این تصویر پنهان شده است. ستاره های کم جرم (جرم کمتر از خورشید ما) که توسط یک نوار عمودی تیره احاطه شده اند.

این ستاره جوان، و البته خنک‌تر از خورشید ما، اگرچه از دید پنهان است، جریان‌هایی از گازهای سریع ساطع می‌کند که تونلی از ابرهای بین‌ستاره‌ای را ایجاد می‌کند. همان نور مادون قرمز و مرئی ساطع شده از ستاره در امتداد این تونل و دیواره های آن یافت می شود و این سحابی بازتابنده را ایجاد می کند.

جسم قرمز روشن در سمت راست مرکز تصویر نشان می دهد که بخشی از جریان سریع گاز پس از برخورد با گاز کندتر در سحابی کجاست.

این شی به نام هربیگ هارو (HH) و نام علمی HH 909 A است. اجرام دیگر هربیگ هارو نیز در امتداد محور اصلی ستاره، فراتر از لبه‌های تصویر در سمت راست و چپ مشاهده شده‌اند.

  افسر ناجا در درگیری با اراذل و اوباش به شهادت رسید

ستاره شناسان پیشنهاد کرده اند که نوار تاریک در مرکز سحابی مادون قرمز آفتاب پرست یک قرص ستاره ای شکل است. قرص ستاره مخزنی از گاز و غبار است که به دور یک ستاره می چرخد.

این پدیده ها معمولاً با ستاره های جوان مرتبط هستند و مواد مورد نیاز برای ساختن سیارات را فراهم می کنند. دلیل اینکه دیسک در این تصویر مانند یک نوار به نظر می رسد، نه دایره، این است که یک لبه است و تنها یک لبه برای ناظران روی زمین قابل مشاهده است. ستاره شناسان بر این باورند که ستاره مرکزی سحابی توده ای از ستاره های جوان است که در یک دیسک جاسازی شده اند.


سحابی پس زمینه که در این تصویر آبی به نظر می رسد، نور یک ستاره همسایه را در خارج از کادر تصویر منعکس می کند. سحابی مادون قرمز آفتاب پرست نیز در داخل ابر تاریک بزرگتر آفتاب پرست I قرار دارد که با ابرهای تاریک آفتاب پرست II و آفتاب پرست III هم مرز است. این سه ابر سیاه با هم مجموعه آفتاب پرست را تشکیل می دهند. مجتمع آفتاب پرست یک منطقه بزرگ ستاره ساز است که تقریباً کل صورت فلکی آفتاب پرست در آسمان جنوبی را اشغال می کند.

جزئیات این تصویر توسط دو طیف‌نگار چند شی جمینی (GMOS) واقع در ارتفاعات سروو پاچون در شیلی، که بخشی از رصدخانه بین‌المللی جمینی و برنامه NOIRLab NSF هستند، امکان‌پذیر شد. تلسکوپ GMOS علاوه بر طیف سنجی بودن، قابلیت تصویربرداری نیز دارد که آن را به ابزاری همه کاره تبدیل می کند.

  داستان عجیب پل ورد دزدی

یک دانشمند آلمانی از این مرکز گفت: “تلسکوپ به دلیل میدان دیدش که می تواند کل سحابی را به خوبی ثبت کند و به دلیل توانایی اش در گرفتن گازهای گازی یونیزه شده، ابزار عالی برای انجام این مشاهدات است.”

ترجمه: مصطفی جرفی

دیدگاهتان را بنویسید