ملک هاتون، اولین فرماندار زن ایرانی!

451510 853 خبر مرکزی

بقعه متبرکه ای به نام اولین حاکم زن ایران در منطقه 15 مینابی وجود دارد. این بقعه به امامزاده سیده مالک خاتون (م) از نوادگان امام موسی کاظم (ع) معروف است.

وارد مقبره این بانو که می شوید تابلویی را می بینید که بر روی آن نماز عبادت حک شده و نسب این بانو به «سپهبد رستم طبری» از امرای آل بویه می رسد.

بر اساس کتاب «تاریخ منتخب» نوشته حمدالله مستوفی، زندگی سیاسی سیده ملک هاتون از زمانی آغاز شد که با «فخرالدوله دیلمی» حاکم وقت آل بویه ازدواج کرد. نام اصلی سیده ملک خاتون «شیرین» است که دختر «رستم بن شروین طبری» مرد «باوندی» طبرستانی است که در تاریخ به عنوان زنی پاکدامن و خوش زاده یاد شده است. فخرالدوله در سال 387 قمری در قلعه طبری در ری درگذشت.

در زمان مرگ فخرالدوله فرزندانش «مجد الدوله»، «شمس الدوله» و «عین الدوله» جوان بودند و حکومت ری به دست شیرین افتاد.

اما برای حاکمیت و ثبات حکومت آل بویان پس از مرگ همسرش مجدالدوله را به عنوان جانشین همسرش و حکومت همدان را به پسر دیگرش شمس الدوله واگذار کرد و عین الدوله هفت ساله را برگزید. استاندار اصفهان باشد. از آن پس شیرین لقب «ململوک» را دریافت کرد.

بانوی اول حاکم

دوران شکوه شیرین که حکومت ری را به دست گرفت به دوره تهدید غزنوی رسید. در این هنگام «سلطان محمد غزنوی» نامه ای به این بانو نوشت و از او خواست که به ری خیانت کند و شهر را در اختیار او بگذارد و همچنین تسلیم شود.

  سرگیجه؛ علل و درمان

شیرین نیز در پاسخ سلطان محمود نوشته است: «اگر بر ری پیروز شوی، همه می گویند که پادشاه غزنوی زنی را شکست داد و اگر در این جنگ شکست بخوری، تاریخ ثبت خواهد کرد که از یک زن شکست خوردی». این نامه به سلطان محمود هشدار داد و او را از حمله به ری باز داشت و تا زمانی که خاتون زنده بود ری از حمله غزنویان در امان بود.

آرامگاه قاجار معروف

امامزاده سیده ملک هاتون (علیه السلام) مورد احترام اهالی محله است. قدمت بنای اصلی حرم به زمان فتحعلی شاه قاجار می رسد که بر اساس کتیبه های مرمری توسط «نواب الصطلت خانم» ملقب به «مشتری السلطان» فرزند «میرزایی عمادالدوله» در سال 1390 تعمیر شده است. 1309 ق. این بنا 400 متر مربع مساحت دارد و در اطراف آن مقبره هایی متعلق به مشاهیر قاجار قرار دارد.

بنای حرم فعلی شامل ایوان آجری و رواق جدید است. بنای این امامزاده در سال ۱۳۷۸ تغییر یافت و به ضریح چوبی و مشبک تبدیل شد و در سال ۱۳۸۱ به دلیل فرسودگی معبد طلایی جای خود را به ضریح چوبی داد. این امامزاده در خیابان خاوران، خیابان برادران سجادی، هشت متری ملایری واقع شده است.

منبع: همشهری آنلاین

دیدگاهتان را بنویسید