جمعیت در معرض خطر عفونت های قارچی در حال افزایش است

محمد قهری گفت: عفونت عفونت‌های قارچی سیستمیک، عفونت‌هایی هستند که در آن عوامل قارچی از دفاع طبیعی بدن عبور می‌کنند، بر سیستم گردش خون و اندام‌های داخلی خاص تأثیر می‌گذارند و بسته به درگیری اندام‌های داخلی مختلف، علائم و نشانه‌های مرتبط با اندام‌های آسیب‌دیده را ایجاد می‌کنند.

وی افزود: عفونت های قارچی سیستمیک علائم و نشانه های خاصی ندارند. سلول ها و بافت های متاثر از ترشح آنزیم ها یا سموم قارچ ها نیز به دلیل رشد و هجوم سلول های قارچی آسیب می بینند. برخی از قارچ ها به رگ های خونی حمله کرده و باعث ترومبوز در عروق و حمله قلبی و نکروز در بافت می شوند.

تشخیص صحیح و درمان به موقع نقش اساسی در کنترل عفونت های قارچی سیستمیک دارد. علاوه بر این، آگاهی بالینی و بدبینی پزشکان و پرستاران در زمینه بالینی در مراقبت های بهداشتی بیماران پرخطر از اهمیت بالایی برخوردار است.

زیرا تشخیص دیرهنگام یا تأخیر در درمان مناسب می تواند منجر به عوارض جدی مانند از دست دادن اندام یا بدشکلی اندام یا مرگ شود.

قهری شایع ترین علت عفونت های قارچی سیستمیک را نام برد و گفت: در عفونت های ریوی شایع ترین عامل قارچی آسپرژیلوس و از بین اعضای این تیره آسپرژیلوس فومیگاتوس است.

جمعیت در معرض خطر عفونت های قارچی در حال افزایش است

شایع ترین عامل قارچی موکورمایکوز رینوسربرال Rhizopus arizos است. شایع ترین سپتی سمی قارچی کاندیدا و شایع ترین کاندیدا کاندیدا آلبیکنس است.

وی گفت: به طور کلی افرادی که سیستم ایمنی آنها به دلایل مختلف ارثی یا اکتسابی دچار نقص یا آسیب شده است، در بین مردم به عنوان بیماران نقص ایمنی شناخته می شوند. این افراد شامل افراد مبتلا به دیابت، سرطان‌های مختلف و لوسمی‌ها، بیمارانی که پیوند مغز استخوان دریافت می‌کنند، بیماران مبتلا به سوختگی‌های وسیع، بیماران تحت درمان با کورتیکواستروئیدهای طیف وسیع و آنتی‌بیوتیک‌ها، بیماران تحت درمان با داروهای سیتوتوکسیک و نوتروپنی طولانی‌مدت را شامل می‌شود. آنها در معرض خطر بالای عفونت های قارچی سیستمیک هستند.

  ویل اسمیت 10 سال از حضور در اسکار محروم شد!

قهاری به نقش آزمایشگاه در تشخیص این عفونت‌ها اشاره کرد و گفت: با توجه به اینکه عفونت‌های قارچی سیستمیک عموماً علائم و نشانه‌های خاصی ندارند. تشخیص آنها بستگی به شک بالینی و استفاده از روش های آزمایشگاهی خاص دارد. در بین روش های آزمایشگاهی، بررسی مستقیم میکروسکوپی، کشت و هیستوپاتولوژی بسیار مفید است.

این قارچ شناس پزشکی گفت: جمعیت بیماران در معرض خطر ابتلا به عفونت های قارچی در دهه های اخیر رو به افزایش بوده و از سوی دیگر هر روز بر تعداد و تنوع گونه های قارچی فرصت طلب موثر بر این جمعیت ها افزوده می شود.

دیدگاهتان را بنویسید