تفل به حافظ در 3 مرداد 1401

فال با آثار ادبی یکی از باورهای قدیمی این کشور است. با گذشت زمان، ساکنان این دیار به نویسندگانی مراجعه می کردند که گمان می کردند از کلام حق بهره مند هستند.

با گذشت زمان اما در فرهنگ عامه ما فقط تفل به حافظ مانده است.

سرنوشت از دهان دوست به من نشان نمی دهد
دولت راز من را در میان نمی گذارد
برای بوسه ای از لبانش میمردم
این یکی می ایستد و آن یکی نمی دهد
مردم در این جدایی و در آن حجاب راهی ندارند
یا اینطور است و پرده به من نشان نمی دهد
باد چرخ چرخ را زد
این مکان به من جایی برای افراد بادی نمی دهد
من خیلی به چو نزدیک بودم
دوران چو راهی به من نمی دهد
به لطف صبر، پایان کار فرا خواهد رسید، اما بد عهدی به من وقت نمی دهد
گفتم بخوابم و دوستم جمال را ببینم
حافظ ز هیچ آه و ناله ای از من دریغ نمی کند

واژگان: پرده: حجاب و حیاط/پرده:تضاد /این: ضمیر مرجع که جان.

یک تعبیر عرفانی

فال ناسازگار هیچ نشانی از دوست به ما نمی دهد و اقبال از سر پنهانم به من خبر نمی دهد. منظور او از این شعر این است که عاشقان پیش از معشوق تمام وجودشان را می گذرانند تا به او برسند و حتی جان خود را در برابر او فدا کنند، اما به او نمی رسند. زیرا رسیدن به آن تنها با صبر و حوصله امکان پذیر است.

تفسیر شعر

اگر می خواهید کارت خود را به خاطر تقصیر دیگران واگذار کنید، این کار را نکنید، زیرا در نهایت فقط خود را خجالت زده و شرمنده خواهید کرد. مطمئن باش که خداوند تو را از بلاها حفظ می کند. بر خدا توکل کن که او هدایت کننده گمراهان است

  دعای روز بیست و چهارم ماه مبارک رمضان

دیدگاهتان را بنویسید