بحران آب در تهران; خشکسالی بیداد می کند!

مهدی زارع| کاهش 97 درصدی بارندگی ماهانه نشان می دهد که تهران از بدترین خشکسالی 50 سال اخیر رنج می برد. از سوم شهریور تا چهارم آبان ماه، 0.4 میلی متر باران در تهران باریده که این میزان در مدت مشابه سال گذشته 14.3 میلی متر است.

آب های زیرزمینی و سطحی در وضعیت بحرانی قرار دارند. پنج سد آبی پایتخت کمتر از یک سوم ظرفیت خود را دارند و به جای دو میلیارد مترمکعب، تنها 477 میلیون متر مکعب آب در خود جای می دهند. در شهریور سال گذشته میزان ذخیره 729 میلیون مترمکعب آب بود.

مصرف آب در بخش کشاورزی نسبت به سال گذشته 14 درصد و در صنعت 8 درصد افزایش یافته است. تولید برق آبی نیز در شش ماه گذشته 40 درصد کاهش یافته است. تهران با 9.4 میلیون نفر جمعیت در شب، میزبان 4.5 میلیون نفر دیگر در طول روز خواهد بود.

تهران و شهرهای اطراف همچنان پذیرای مهاجران بیشتری هستند به طوری که طی 50 سال گذشته سالانه 150 تا 200 هزار نفر به جمعیت تهران اضافه شده است. بر اساس آمار بارندگی، استان تهران پس از استان سیستان و بلوچستان بدترین وضعیت خشکسالی را در ایران دارد.

خشکسالی به عنوان یک عدم تعادل غیرعادی و موقت در منابع آبی تعریف می‌شود و نشان می‌دهد که بارندگی دائماً کمتر از حد متوسط ​​و با فراوانی، مدت و شدت نامشخص است که پیش‌بینی وقوع آن را دشوار یا غیرممکن می‌کند. این امر باعث کاهش منابع آب موجود و ظرفیت ذخیره سازی اکوسیستم سیستم می شود.

خطرناک و فاجعه بار بودن زمین مستلزم توسعه ابزارهای مختلف برای پیش بینی آن بر اساس احتمالات مختلف است. سیستم های هشدار اولیه برای آمادگی زودهنگام و کاهش خسارت از مهم ترین راه های کاهش خطر خشکسالی است.

  کارنامه اسپیلبرگ از تاریخ پشت صحنه فیلم Iti

به گفته کارشناسان هواشناسی، سال آبی 1401-1400 نسبت به سال آبی گذشته خشک‌تر و کم‌باران‌تر خواهد بود. خشکسالی به آرامی شروع می شود و زمانی که رخ می دهد احساس می شود.

مدت زیادی طول می کشد، معمولاً مناطق وسیعی را تحت تأثیر قرار می دهد و تأثیر آن گسترده است. اقدامات به موقع برای کاهش اثرات خشکسالی ناشی از تغییرات آب و هوایی مورد نیاز است. در طول تغییرات آب و هوایی، افزایش فراوانی و شدت رویدادهای آب و هوایی شدید پیش بینی می شود.

افزایش گازهای گلخانه ای و گرم شدن کره زمین با افزایش شدت و فراوانی رویدادهای شدید آب و هوایی مانند بارندگی شدید، خشکسالی و سیلاب های شدید در حال ظهور است. تلاش برای پیش بینی حوادث شدید مانند خشکسالی و سیل در هر منطقه ضروری به نظر می رسد.

در طول قرن گذشته، تعدادی شاخص برای کمی سازی، نظارت و تجزیه و تحلیل زمین پیشنهاد شده است. بیشتر مطالعات از شاخص شدت زمین پالمر و شاخص بارش استاندارد شده (SPI) استفاده می کنند که اولی بر اساس معادله تعادل آب و خاک و دومی بر اساس احتمال بارش است.

بر اساس اعلام سازمان هواشناسی، میانگین دمای کشور از سال 1340 تا کنون 2 درجه سانتیگراد افزایش یافته است، میزان بارندگی در 20 سال گذشته 20 درصد کاهش داشته است و سال آبی 1399-1399 خشک ترین سال آبی در جهان بوده است. 53 سال گذشته

این روند ادامه خواهد داشت و سی سال آینده موج گرما، خشکسالی و سیل شدیدتر خواهد بود. برنامه ریزی های جامع و بلندمدت برای کاهش خطر خشکسالی ضروری است.

  ثبت نام در نهضت ملی مسکن؛ شما فقط 1 روز فرصت دارید!

دیدگاهتان را بنویسید