انتقادی که حراج تهران پاسخی به آن نداد

423552 482 خبر مرکزی

روحیه برگزاری حراج به سبک و سیاق حراج تهران یک کپی کامل است و همانطور که فراستی اشاره کرد نه فرهنگ ما و نه شرایط اقتصادی کشورمان با چنین رفتاری همخوانی ندارد.

نگاه سرمایه داری به هنر با نگاه اسلامی به هنر دو دیدگاه کاملا متفاوت و متضاد هستند. خریدارانی که در تهران مناقصه می کنند، هنردوستان نیستند، بلکه دلالان هنر هستند که هنر را سرمایه می بینند. البته حراج تهران در چند سال گذشته بارها متهم به پولشویی شده است اما هنوز چیزی ثابت نشده است.

با این حال، رسوایی های زیادی مانند ایرج اسکندری، هنرمندی که سه سال پیش به حراج گذاشته شد، رخ داده است. او نتوانست حتی یک اثر را در گالری ساربان بفروشد. در حراج تهران قیمت آن با عنوان «عقل سرخ» شش برابر بیشتر فروخته شد.

در دوره سیزدهم بحث کپی برداری از اثر ارائه شده توسط آیدین آغداشلو که گران ترین حراج شد مطرح شد اما مدیران حراج تهران هیچ توضیح منطقی ارائه نکردند.

نحوه ارزیابی آثار در حراج تهران از موارد مبهم این مراسم است. هیچ ضابطه ای برای نوع قیمت گذاری اعلام نشده و کارشناس تعیین کننده قیمت آثار مشخص نیست. اگرچه حراج تهران به پانزدهمین سالگرد خود رسیده و هر ساله تعداد آثار فزاینده ای اعلام می شود، اما هنوز به استانداردهای اولیه یک حراج واقعی نزدیک نشده است.

فراستی منتقد و کارشناس همیشگی این برنامه در بخشی از برنامه هفتم پخش شده از شبکه سه سیما از حراج تهران می گوید. وی با بیان اینکه سال هاست موضوع برگزاری مزایده در تهران او را نگران کرده است، گفت: نمی فهمم در کدام کشور زندگی می کنم. من در کشوری زندگی می کنم که به گفته مسئولان 9 میلیون تن خط فقر دارد و در شرایطی که این همه مردم در شرایط بد معیشتی هستند، مثلاً در یک تالار کوچک هنری، هیچ کدام اثری نیست. از هنر، 150 میلیارد تن مبادله می شود. ممکن است! او اینجا کجاست؟! “یا من نمی دانم، یا دوستان در قاره دیگری هستند!”

  روستای امام; جایی که ناصرالدین شاه عاشق شد

این منتقد سینما که در رشته هنرهای تجسمی در دانشگاه پاریس تحصیل می کند، خواستار توقف حراج تهران شد و گفت: هنر!

خبرآنلاین

دیدگاهتان را بنویسید